Då Eli-Anne (22) skulle skrive bachelor-oppgåve, valde ho seg «Norges raraste kommune»

SETTE KINN UNDER LUPA: Eli-Anne Jagedal Solvang studerer planlegging og administrasjon, og har skrive bacheloroppgåve om prosjekt Kinn kommune.

SETTE KINN UNDER LUPA: Eli-Anne Jagedal Solvang studerer planlegging og administrasjon, og har skrive bacheloroppgåve om prosjekt Kinn kommune. Foto:

FLORØ: Korleis blir dei tilsette involvert i arbeidet med å skape Kinn kommune? Og kor engasjerte er dei eigentleg? Dette har Eli-Anne Jagedal Solvang brukt vinteren og våren på å granske.

DEL

– Eg tenkte på Kinn-prosjektet med ein gong då eg skulle skrive bacehloroppgåva mi. Eg var nysgjerrig på korleis det er for dei tilsette i Vågsøy og Flora å skulle gå laus på og ta medansvar for eit såpass spesielt prosjekt, seier florøjenta Eli-Anne Jagedal Solvang, som no har lagt bak seg sitt tredje år på Høgskulen i Volda, der ho studerer planlegging og administrasjon.

For spesielt er det jo, når to kommunar utan felles fysisk grense skal slåast saman til ein. Ulike kulturar, forskjellige strukturar – og forskjellige menneske. Desse skilnadene fann Eli-Anne såpass interessante at ho utarbeidde eit spørjeskjema som totalt 250 tilsette i Vågsøy og Flora no har svart på.

Spørjeundersøkinga og ein analyse av svara ho har fått, utgjer no hovudtyngda i bacheloroppgåva ho har levert.

Dei aktive tek eigarskap

– Viss du kort skal oppsummere funna dine: Kva vil du trekkje fram?

– Eg er litt opphengd i dette med kommunikasjon og involvering, og det var gledeleg å sjå at mange tilsette i begge kommunane opplever å bli involvert i prosessane som pågår, seier Eli-Anne.

Eg fann ut at tilsette som ikkje føler at Kinn er «deira» prosjekt, er dei same personane som heller ikkje har vore aktive og kome med idéar og innspel i prosessane.

Eli-Anne Jagedal Solvang

– Men samtidig svarar jo ein av fire leiarar og mellomleiarar at dei ikkje føler eigarskap til Kinn-prosessen. Kva tenkjer du om det?

– Talet høyrest litt skummelt ut, ja. Men det kan nok ha litt med utvalet mitt å gjere. Mange mellomleiarar sit i stillingar, til dømes i ein barnehage, der ein ikkje vil bli spesielt berørt av det som snart skjer. Og då engasjerer ein seg kanskje ikkje like mykje heller, trur Eli-Anne.

Det ho derimot har funne ein klar samanheng mellom, er graden av aktiv involvering og eigarskap til Kinn.

– Eg fann ut at tilsette som ikkje føler at Kinn er «deira» prosjekt, er dei same personane som heller ikkje har vore aktive og kome med idéar og innspel i prosessane, seier Florø-jenta.

Når det gjeld markante skilnader på organisasjonskulturar i nord og sør, meiner Eli-Anne at dei er vanskelege å få auge på.

– Eg trur ikkje forskjellane er så store. Over heile linja ser ein til dømes at dei leiarane som evnar å delegere oppgåver til dei tilsette, og gi dei ansvar, er også dei organisasjonane som fungerer best, slår ho fast.

Sommarjobb i heimbyen

Oppgåva ho har skrive blei levert i mai og presentert i Volda i juni. No har Eli-Anne teke sommarferie i heimbyen.

– Eg har vore oppe sidan klokka seks i dag, og det går i eitt. Eg har sommarjobb som reinhaldar hos BB-Gruppen. Når sommaren er overstått startar den spennande jobbsøkje-prosessen for meg. Som planleggar er eg litt «potet», eg kan brukast til mangt og mykje. Dei fleste som tek mi type utdanning endar i det offentlege, men ein del får seg også spennande jobbar i det private, fortel jenta, som er ihuga Florø-patriot.

– Gjennom dei tre studieåra har eg vore heime i Florø i snitt tredje kvar helg. Det skuldast ikkje dårleg miljø i Volda, for det er ein god skule med svært gode lærarar og eit godt studentmiljø. Men eg stortrivest i heimbyen min. Florø er kanskje ikkje så stor, men samtidig stor nok til at du har alt du treng. I tillegg har eg heile familien min her, og eg har ikkje lyst å flytte vekk igjen. Så eg håpar på napp i den nære jobbmarknaden, seier Eli-Anne.

Kinn kommune? Ja, takk

– Betyr det at du ikkje er avskremd av funna du har gjort rundt Kinn kommune, og at du godt kunne tenke deg å jobbe der?

– Ja, absolutt. Til liks med mange var eg vel kanskje skeptisk i starten av Kinn-prosjektet, for dei kritiske røystene var jo mange. Men i fjor hadde eg praksisplass i Flora kommune, der eg blei utruleg godt motteken og lærte å kjenne delar av ein organisasjon som imponerte meg, seier florøjenta.

Artikkeltags