Det er alltid moro å høyre på Jaga Jazzist. Dette "korpset" er gjennomsyra av speleglede og humør. Dei ni medlemmane er uhyre kompetente musikarar som beherskar eit utal instrument. (På plateomslaget ramsar dei opp bruk av meir enn 50 ulike intrument på denne innspelinga)

Det har gått fem år sidan siste Jaga-plate (What we must - 2005), men det betyr ikkje at medlemmane i gruppa har ligga på latsida, du vil garantert finne namna deira på mange ulike innspelingar desse åra. Men no er dei endeleg ute med album under eige navn. Plata har dei kalla "One Armed Bandit", ei plate som i følgje sjefs-jazzist Lars Horntveth er inspirert av Fela Kuti, Frank Zappa og Wagner, samt lyden frå spelemaskiner. Og det er så absolutt blitt ei mangfaldig plate. Som på fleire av dei tidlegare platene er det eit herleg samansurium av stilartar, frå enkle popmelodiar til tunge passasjar med frijazz og progrock. Ikkje minst det siste er sterkt tilstades på denne plata. Som gamal progrockentusiast finn eg tydelege referansar til heltar som Emerson, Lake & Palmer, Caravan og ikkje minst King Crimson. (Eit resultat av gjennomspelinga av "One Armed Bandit" har vore at eg har funne fram fleire gamle KC-plater, og kan konstatere at desse i høgste grad held mål framleis.) Det er ei sann fryd å lytte til dei mange musikalske innfalla som kjem, flotte melodilinjer med hyppige takt- og temposkifte, i arrangement som til fulle viser kvaliteten til den enkelte musikaren. Det er ei jamt god plate. Skal eg trekke fram eit favorittspor må det kanskje vere "Prognissekonge", og då særleg Line Horntveth sin tuba-solo.

Mykje moro for pengane!

- Stig Reiakvam